من كه می دانم شبی       عمرم به پايان ميرسد

نوبت خاموشی من           سهل و آسان ميرسد

من كه ميدانم كه تا          سر گرم بزم و مستی ام

مرگ ويرانگر چه بی رحم     و شتابان ميرسد

من كه ميد انم به دنيا       اعتباری نيست نيست

بين مرگ و آدمی            قول و قراری نيست نيست

من كه ميدانم اجل         ناخوانده و بيدادگر

سر زده می آيد و          راه فراری نيست نيست

پس چرا ...  پس چرا عاشق نباشم

 

   

 

          

                                                          چقدر تنفر مي سوزاند 
                                             پاهايم را به زمين مي کوبم
                                               مشت بر ديوار مي زنم
                              عاقبت خنجر خشمم را در سينه اش فرو خواهم کرد 
                                               خش خش نفس هايش...
                                            و خرد شدن استخوان هايش را ...
                                                      لذت مي برم
                                                 با تمام ذرات وجودم
                                 حتي تصورش ... آه .... تصورش ... مي کيفد
                                               نازنينم تو خوب مي داني
                                          نفرين بر او که تو را از من گرفت
                                                 زمان آن رسيده است 
                                              که درياي خون جاري شود
                                          و من سرچشمه اش را مي آفرينم 
                                               جام شراب را خالي کنيد
                                             تشنه ي خون اويم

 در ميان کلبه ي سوخته ي عشق خود به دنبال نامه ي اعمال مي گشتم تا بنويسم

و کلامي بهتر و زيباتر از سلام نيافتم

سلام دوستان گلم اميدوارم حال همتون خوب باشه
ممنوون از همه ي دوستاني که نظر دادن.... واقعا ممنونم که نظر دادين  ولي بخدا نظرات خيلي کمه .
بخاطر همين تصميم گرفتم ديگه آپ نکنم تا نظرات کامل بشه. پس خواهشا نظر بدين..

راستي کسايي که تمايل به تبادل لينک دارن ..منو لينک کنن با نام پسری از جنس باران و بعد تو قسمت نظرات بگن تا منم اقدام کنم.  برای ارتباط بیشتر با من میتونین  به آیدی من سر بزنین

اين شب مهتابيم را با تو قسمت مي کنم

تا سحر بي خوابيم را با تو قسمت مي کنم

تا تب و تاب مرا وقت سرودن حس کني

يک غزل بي تابيم را با تو قسمت مي کنم

از دو نيمه به نيمه ي دل مردگي سهم خودم

نيمه ي شادابيم را با تو قسمت مي کنم